Γονείς. Ίσως μια από τις σημαντικές λέξεις που έχουμε στο λεξιλόγιό μας. Είναι οι άνθρωποι που μας καθορίζουν, μας αγαπάνε όσο κανείς και θέλουν πάντα το καλό μας. Και εκεί είναι λοιπόν, που αρχίζει το άγχος και η ανασφάλεια. Δυστυχώς ή ευτυχώς, όλοι οι γονείς νιώθουν ενοχές για τον τρόπο ανατροφής που δίνουν στα παιδιά τους, για τυχόν όρια που ξεπέρασαν ή όρια που δεν έπρεπε να βάλουν. Μια βασική ανησυχία λοιπόν, είναι και το πόσο φίλος μπορείς να είσαι με τα παιδιά σου. Σίγουρα, ο γονιός δεν πρέπει να εμφανίζεται ως ένας αυστηρός «μπαμπούλας» στο παιδί του. Ωστόσο, μήπως κάποιες φορές προκειμένου να φερθεί ως φίλος χάνει τον ρόλο του;

Δεν μπορεί κανείς να διαφωνήσει με το γεγονός πως η μητέρα και ο πατέρας οφείλουν να διατηρούν μια φιλική σχέση με το παιδί τους, καθώς έτσι το τελευταίο νιώθει πιο άνετα να μοιραστεί προσωπικές του στιγμές και ανησυχίες. Έτσι λοιπόν, πολλοί γονείς πέφτουν στη «παγίδα» και χτίζουν μια άκρως φιλική σχέση με την κόρη ή τον γιο. Σίγουρα, κάτι τέτοιο δεν είναι απολύτως κακό, καθώς βρίσκονται πολύ κοντά στο παιδί. Αναρωτηθήκαμε όμως ποτέ, πωώς θα ήθελε ένα παιδί να βλέπει το γονιό του;

Από την παιδική κιόλας ηλικία, τα παιδιά μοιράζονται αρκετά με τους φίλους τους και τους έχουν σαν μια δεύτερη οικογένεια, αφού περνούν τον χρόνο τους κάνοντας πράγματα, που τις περισσότερες φορές δεν κάνουν με τους γονείς. Έτσι, οι φίλοι είναι εκεί για να περνάνε καλά, να κάνουν «χαζομάρες» και να εκμυστηρεύονται τυχόν προβλήματα της ηλικίας τους. Αναφορικά με τους γονείς λοιπόν, τους χρειάζονται εκεί κυρίως για άλλους λόγους, όχι βέβαια ότι δεν μπορούν να βγουν και να περάσουν καλά με τους γονείς τους. Αυτό είναι αυτονόητο. Κυρίως όμως, ένα παιδί βλέπει στο πρόσωπο του γονιού μια «ασπίδα» προστασίας, που τον κρατάει μακριά από κακοτοπιές, που τον συμβουλεύει και του δίνει τα κατάλληλα εφόδια για να γίνει καλύτερος άνθρωπος.

Καλός και ο «χαβαλές» λοιπόν, καλές και οι φιλικές σχέσεις, μα τα παιδιά αναζητούν και την αυστηρότητα. Ναι, και τα όρια. Δεν πρέπει να μας μπερδεύει το γεγονός, πως συνεχώς γκρινιάζουν για τυχόν τιμωρίες και απαγορεύσεις. Αυτή η γκρίνια είναι περισσότερο επιφανειακή από όσο νομίζουμε. Χρειάζονται πιο πολύ από τον καθένα τα όρια, γιατί εκείνα μπορούν να του μάθουν πως τίποτα στη ζωή δεν είναι εκτός ελέγχου. Αναζητούν συμβουλές που δε θα μπορούσε να τους δώσει ο κολλητός τους. Χρειάζονται ακόμη και τις τιμωρίες για να πάρουν ένα από τα πιο σημαντικά μαθήματα, πως στη ζωή δηλαδή ότι κάνουμε έχει και τις αντίστοιχες επιπτώσεις. Τίποτα δε μένει χωρίς αποτέλεσμα και αυτό -ευτυχώς ή δυστυχώς- μπορεί να το μάθει ένα παιδί μέσα από τα όρια.

Σκεφτείτε τι θα γινόταν, αν ο γονέας επέλεγε να έχει μια πολύ φιλική σχέση με το παιδί του και μόνο. Στην αρχή είναι σίγουρο πως το παιδί θα ήταν χαρούμενο και περήφανο για αυτό, μα αναμφίβολα θα ερχόταν και η στιγμή που θα ζητούσε έναν πιο αυστηρό πατέρα σε κάποιες στιγμές, θα καταλάβαινε πως καλό θα ήταν η μητέρα του να του είχε απαγορεύσει κάποια πράγματα.Ναι, κι όμως. Ο λόγος είναι ότι τα παιδιά χρειάζονται σημαντική καθοδήγηση και πρέπει να την έχουν. Βέβαια, μην περάσουμε και στο άλλο άκρο. Το παιδί πρέπει και απαιτείται να έχει ελευθερία βούλησης στις αποφάσεις του, η οποία θα αποδειχθεί σωστή μόνο αν έχει πάρει τα κατάλληλα ερεθίσματα από το σπίτι του. Αν του έχουν μάθει δηλαδή το καλό και το κακό, και πιο σημαντικό αν του έχουν μάθει οι γονείς του πως μπορεί να τα ξεχωρίζει. Όρια λοιπόν, αλλά όχι ασφυκτικά.

Η πολύ ελευθερία είναι μεγάλο «φορτίο» για ένα παιδί, καλώς ή κακώς. Ο γονιός πρέπει να είναι πάντα δίπλα του, ως ο πιο δικός του άνθρωπος, που θα στηρίζει τις επιλογές του, θα ακούει τα προβλήματά του και θα τον συμβουλεύει. Δεν πρέπει όμως ποτέ να ξεχνά τα όρια. Εκείνα μόνο μπορούν να καθοδηγήσουν σωστά έναν έφηβο.

Ξέρω, πως η μητέρα ή ο πατέρας που θα διαβάσει όλα τα παραπάνω, θα αρχίζει να αγχώνεται. Πάλι. Μα αν σκεφτείτε, δεν υπάρχει λόγος. Ο ρόλος του γονέα είναι ο σημαντικότερος ρόλος που θα έχει ο καθένας στη ζωή του. Δεν υπάρχει καμία συνταγή, κανένας κανόνας. Μάλλον συγγνώμη. Υπάρχει ένας και απαραβίαστος για όλους. Η αγάπη.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.