Παντού λέξεις και λόγια. Όπου κι αν βρίσκεσαι, ό,τι και αν κάνεις, ακούς συνεχώς απόψεις, είτε καλοπροαίρετες, είτε γεμάτες κακία, και εσύ δεν ξέρεις αν πρέπει να αντιδράσεις σε κάθε «πικρόχολο» λόγο. Δεν ξέρεις, διότι σου έχουν μάθει από πολύ νωρίς πως δεν πρέπει να δίνεις σημασία σε καθετί, πως είναι καλό πολλές φορές να σωπαίνεις, να κρατάς απλά το στόμα σου κλειστό. Γιατί; Γιατί σου έχουν πει πως δεν μπορείς να βγάλεις άκρη με όλους και όλα, με λίγα λόγια δηλαδή, πως πρέπει να κάνεις τον «καλό» ή να προσποιηθείς πως δεν άκουσες καλά. Μέχρι πότε όμως;

Σίγουρα, η αυτοσυγκράτηση αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες αρετές που μπορεί να διαθέτει ο άνθρωπος. Όμως, η αυτοσυγκράτηση συγκαταλέγεται στις αρετές όταν πρόκειται για τα όρια που πρέπει να βάζουμε στον εαυτό μας για να μην κινδυνεύσουμε και όχι όταν δεν αντιδράμε και σωπαίνουμε. Πού μπορεί να μας οδηγήσει λοιπόν αυτή η σιωπή; Ας σκεφτούμε ένα σύνηθες παράδειγμα, υποθέτοντας πως έχουμε δίπλα μας έναν άνθρωπο ο οποίος μας «γεμίζει» συνεχώς αρνητική ενέργεια με τα λόγια και τη συμπεριφορά του, με τις ανάρμοστες απόψεις του. Εμείς, λοιπόν, είναι πολύ πιθανόν, για να μην κάνουμε τον κόπο να μαλώσουμε, ή για να μη χάσουμε έναν δήθεν φίλο, απλά να διατηρούμε μια τεράστια σιωπή για όλα. Δεν έχουμε το θάρρος να μιλήσουμε ανοιχτά για εκείνα τα πράγματα που μας εκνευρίζουν στον φίλο μας, με αποτέλεσμα όλη αυτή η αρνητικότητα να «φωλιάζει» μέσα μας, χωρίς να αναζητάμε κάποια διέξοδο για να βγει.

Ποια είναι αυτή η διέξοδος; Είναι η φωνή και η άποψή μας, φυσικά. Είναι εκείνη η αλήθεια που έχουμε καλά κρυμμένη μέσα μας, μα δεν τολμάμε να μιλήσουμε για αυτή. Το χειρότερο είναι πως, όταν δε μιλάς για τις «αλήθειες» σου, κάποια στιγμή θα βρεθείς αντιμέτωπος με το σκληρό «πρόσωπο» της κάθε κατάστασης. Μη ρωτάς γιατί, η απάντηση είναι εύκολη, καθώς η σιωπή δεν μπορεί να αλλάξει την πορεία των άσχημων γεγονότων στη ζωή μας. Αντιθέτως, η σιωπή αποτελεί τον «οδηγό» αυτής της πορείας, έναν οδηγό τρελό που τρέχει ανεξέλεγκτα και δεν ξέρεις που μπορείς να καταλήξεις.

Ο μόνος τρόπος, λοιπόν, να αντιμετωπίσουμε οποιαδήποτε κατάσταση μας δυσχεραίνει, είναι να μιλήσουμε. Και όχι απλά για να το κάνουμε. Να βρούμε το θάρρος για να πούμε την αλήθεια που κρύβουμε μέσα μας, χωρίς να φοβόμαστε για τις συνέπειες. Γιατί να σκεφτόμαστε τι θα γίνει εάν μιλήσουμε με αλήθειες; Η αλήθεια είναι η μοναδική πραγματικότητα και πρέπει να είναι αντικειμενική, είτε είναι καλή, είτε είναι κακή. Οπότε, γιατί να μην τολμήσουμε να μιλήσουμε για αυτή; Είναι γνωστό πως κανένας δεν επιθυμεί να γίνεται ο σκληρός και «κακός» της υπόθεσης, αλλά αυτό καλό θα ήταν να αλλάξει. Ζούμε σε ένα κόσμο που δυστυχώς η πραγματικότητα μοιράζεται σε «μαύρο» και «άσπρο», κακό και καλό. Το να σωπαίνουμε για πράγματα που δεν ανεχόμαστε δε μας κάνει καλούς αλλά φοβισμένους και διστακτικούς.

Όποιος είναι ειλικρινής και αυθόρμητος, όποιος έχει μάθει να εκφράζεται έτσι όπως ακριβώς νιώθει, γνωρίζοντας πως οι συνέπειες δε θα είναι πάντα καλές, μπορεί να καταλάβει την αξία αυτή. Θα την ονομάσω ένα είδος «λύτρωσης» γιατί η αλήθεια πάντα λυτρώνει, και ακόμη περισσότερο το θάρρος και η ελευθερία της έκφρασης.

Την επόμενη φορά λοιπόν, που κάτι δεν σου αρέσει, μίλα! Μπορεί να χάσεις φίλους, συνεργάτες ή κοντινούς σου ανθρώπους, αλλά να ξέρεις πως θα είσαι ένα βήμα πιο κοντά στην πραγματικότητα. Στην αλήθεια.

Όλοι αυτό δεν αναζητάμε, άλλωστε;

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.