Κάθεσαι στο facebook ανέμελος και κατεβαίνεις στην αρχική. Ξαφνικά μια φωτογραφία εμφανίζεται στην οθόνη και εσύ ως κλασικός/ή nolifer πας να διαβάσεις τα σχόλια της για να περάσει η ώρα.

Η συνέχεια άκρως περίεργη και ύποπτη. Αυτό το άτομο έχει τόσους πολλούς που τo αγαπάνε! Για μια στιγμή σε πιάνει κατάθλιψη, σκέφτεσαι «τι έχω κάνει εγώ και δεν έχω άτομα να με αγαπάνε;». Αμέσως μετά, φυσικά ξεσπάς σε γέλια αφού η κατάσταση είναι τέρμα τραγική.  

Αυτό το «Σ’ αγαπάω» πια το ακούς πιο συχνά από το «καλημέρα».

-Άχου κοριτσάρα μου είσαι τόσο γλυκούλα, σ’ αγαπώ.

-Αγαπούλα μου, σου πάει τόσο πολύ αυτό το φόρεμα, σ’ αγαπώ.

-Αχ μωρό μου, για πάντα μαζί καρδιά μου, σ’ αγαπώ.

Και μαζεύονται καμιά πενηνταριά άτομα που όλα τα αγαπάμε και για όλα θα είμαστε για πάντα εκεί σε ό,τι χρειαστούν.

Οι άνθρωποι μιλάνε πολύ και δεν ξέρουν τι λένε. Δεν ξέρουν τι υπόσχονται, σε τι πιστεύουν. Όχι, δεν το κάνουν από κακία αλλά από αφέλεια. Η ανάγκη μας να έχουμε κοντά μας ανθρώπους, μας κάνει να μπερδεύουμε τον ενθουσιασμό με το συναίσθημα, με αποτέλεσμα για λίγο πραγματικά να πιστεύουμε πως πραγματικά αγαπάμε, και πως θα σηκωνόμασταν μέσα στα άγρια χαράματα για να βοηθήσουμε τον άλλο σε ό,τι χρειάζεται.

Είναι κακό πράγμα το μυαλό και ακόμα χειρότερο η ανάγκη. Αλλάζει τον άνθρωπο, τον μπερδεύει.

Δεν είμαι εγώ φυσικά αυτή που μπορεί να κρίνει ποιες λέξεις είναι αληθινές και ποιες λέγονται πάνω στον ενθουσιασμό. Όμως καλό θα ήταν ο καθένας μας να σκέφτεται πριν μιλήσει, να ξεκαθαρίζει το λόγο του και να ξεχωρίζει στο μυαλό του τη θέση του κάθε ανθρώπου στη ζωή του. Για τους άλλους αλλά και για τον ίδιο.

Όσο μεγαλώνουμε και ωριμάζουμε, οι άνθρωποι λιγοστεύουν δίπλα μας. Όχι γιατί μας εγκαταλείπουν και όλα αυτά τα δακρύβρεχτα, αλλά γιατί εμείς οι ίδιοι αρχίζουμε και αντιλαμβανόμαστε πως μέσα από όλα αυτά που έχουμε περάσει τόσον καιρό, τα άτομα που αξίζουν είναι έως και ελάχιστα.

Οπότε, μη λέτε λόγια μεγάλα και μη δίνετε μεγάλες υποσχέσεις γιατί κάποιοι τα πιστεύουν όλα αυτά. Υπάρχουν άτομα που χρειάζονται κάποιον να τους αγαπήσει και οι λέξεις σας θα τους σκοτώσουν όταν αντιληφθούν πως δεν είναι αληθινές.

Αλλά δεν είναι μόνο η αγάπη το θέμα. Έχουμε κάνει τα συναισθήματα καραμέλες. Όταν δεν τα νιώθουμε έντονα, τα δηλώνουμε συνεχώς ώστε να μας πιστέψουν όλοι, μπας και τα πιστέψουμε κι εμείς με τη σειρά μας. Όταν απ’ την άλλη νιώθουμε υπερβολικά πολύ, τότε είναι που επιλέγουμε να σωπαίνουμε γιατί φοβόμαστε τις αντιδράσεις του άλλου. Με αυτό τον τρόπο άνθρωποι που νιώθουν καταλήγουν χωριστά ενώ έχουν κοντά τους ψεύτικους φίλους.

Μην μπερδεύετε τους ανθρώπους. Μη λέτε ψέματα για να τους κάνετε χαρούμενους, δε θα πετύχετε τίποτα με αυτό. Όλα αποκαλύπτονται στο τέλος. Τα συναισθήματα είναι ίσως ένα από τα ιερότερα πράγματα πάνω σε αυτόν τον πλανήτη, αφήστε τα να είναι τουλάχιστον αυτά, αληθινά. 

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.