Κυριακή βράδυ και ενώ έχω γυρίσει από ένα μακρινό περίπατο στο κέντρο της Αθήνας. Κάθομαι αναπαυτικά στον καναπέ κι ανοίγω την τηλεόραση μου. Το πρώτο πρόγραμμα που πετυχαίνω είναι ο τελικός του «Dancing With The Stars». Κι ενώ είμαι έτοιμη να πάθω αλλεργία από όλους τους δήθεν αστέρες και τις κιτς εμφανίσεις τους, συνειδητοποιώ πως τα μοναδικά κομμάτια που αξίζουν να παρακολουθήσει κανείς είναι αυτά τα δίλεπτα χορού, τα οποία παρεμβάλλονται μέσα σε ένα τρίωρο πρόγραμμα με ακατάπαυστη μπουρδολογία.

Θυμάμαι, από μικρό κορίτσι ακόμα, να με γοητεύει ο χορός. Πήρα το θάρρος να γραφτώ σε σχολή μετά από παρότρυνση της καλύτερης μου φίλης, μόλις τέσσερα χρόνια πριν, και δεν το μετάνιωσα ποτέ. Γιατί ο χορός, αν μη τι άλλο, παρέχει ένα πλήθος από οφέλη στον άνθρωπο, που θα θελήσει να τον διδαχθεί.

Πρώτον και κύριον, εκγύμναση και υγιές σώμα. Η εξάσκηση και η επανάληψη μιας χορογραφίας σε βοηθάει, όχι μονό να γυμνάσεις διαφορετικές μυικές ομάδες του κορμιού σου, αλλά και να καταφέρεις να βελτιώσεις τυχόν υπάρχοντα προβλήματα που αντιμετωπίζεις, παραδείγματος χάριν σκολίωση ή λόρδωση, με τη σωστή στάση του σώματος που θα σου διδάξει.

Επίσης θα σου προσφέρει απλόχερα την πολυπόθητη ευλυγισία, θα βελτιώσει σε σημαντικό βαθμό την ισορροπία σου ενώ θα σε βοηθήσει να καταλάβεις και να ακολουθείς ευκολότερα τον ρυθμό στη ζωή σου.

Μεταξύ όλων αυτών, και, μετά τον απαιτούμενο χρόνο προσαρμογής μου, παρατήρησα ότι, μέσω των μαθημάτων μου, κατάφερα να εξασκήσω την μνήμη μου στο να θυμάται και ύστερα να αντιγράφει και να αποδίδει καλύτερα σε όλες εκείνες τις ασκήσεις, που απαιτούν συντονισμό των κινήσεων, μέσα και έξω από την τάξη.

Μα το σημαντικότερο από όλα τα πλεονεκτήματα που μπορεί να σου δώσει μια ώρα γεμάτη χορό, είναι να σε απαλλάξει από το άγχος που αισθάνεσαι. Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως, πάνω από όλα, χορός ισούται με έκφραση συναισθημάτων. Συναισθήματα που ή κουβαλάς πριν πας στο μάθημα από εξωτερικούς παράγοντες και ψάχνουν απλά τρόπο για να εκτονωθούν ή που γεννιούνται ευλόγα, μετά τις πρώτες νότες μουσικής που σε συνοδεύουν, σαν ένας καλός παρτενέρ, σε όλη την διάρκεια του χορευτικού σου ταξιδιού.

Μέσα από κάθε γραμμή των χεριών, και με πόδια τοποθετημένα στις ενενήντα μοίρες, κρύβεται μια ιστορία που προσπαθεί ο εκάστοτε χορευτής να διηγηθεί στο κοινό του.

Όλα όμως τα καλά και ωραία πράγματα στην ζωή έρχονται με το τίμημα τους για αυτό εγώ σήμερα δεν θα προσπαθήσω να σου χαϊδέψω τα αυτιά και θα σου πω την πάσα αλήθεια.

Θα έρθουν και στιγμές που θα πονέσεις και θα γυρίσεις στο σπίτι σου τόσο πιασμένη που για να ανέβεις απλά και μόνο τα σκαλοπάτια του ορόφου σου, θα χρειαστείς ένα τεταρτάκι στο νερό. Θα βαρεθείς, θα κουραστείς, θα αρχίσεις να συγκρίνεσαι με όλους τους άλλους που πιστεύεις πως τα καταφέρνουν καλύτερα και θα αρχίσεις να σκέφτεσαι πως μάλλον ήρθε η στιγμή να τα παρατήσεις.

Μην το κάνεις. Άντλησε δύναμη από αυτό σου το συναίσθημα και προσπάθησε να το εντάξεις στην χορευτικότητα σου. Θυμήσου πως όλοι έχουμε φτάσει κάποια στιγμή σε αυτό το σημείο, μα μόνο λίγοι είναι αυτοί που τελικά αποφάσισαν να εγκαταλείψουν.

Κι όπως πολύ σωστά συνηθίζει να λέει η δική μου δασκάλα κάθε φορά που διστάζω να προσπαθήσω τις διπλές πιρουέτες: «Τι πειράζει και αν πέσεις; Βάλε κάτω τα χέρια σου και θα ξανασηκωθείς.»

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.