Μένεις με τους γονείς σου από τη στιγμή που γεννιέσαι, στην αρχή όλα είναι καλά και άγια, όσο είσαι ακόμα παιδί είναι φυσικά αυτονόητο πως θα ζείτε όλοι μαζί κάτω από την ίδια στέγη.

Τα πράγματα αρχίζουν να ζορίζουν στην εφηβεία, εκεί όπου και το «θέλω να φύγω από εδώ μέσα», γίνεται μότο της επανάστασης σου. Η πρώτη ευκαιρία εμφανίζεται κατά την διάρκεια των σπουδών σου, όπου όντας φοιτητής έχεις τη δυνατότητα να μετακινηθείς σε οποιοδήποτε μέρος θελήσεις και έτσι μπορείς να ζήσεις την πολύ αναμενόμενη ελευθερία σου.

Όμως ό,τι καλό υπάρχει στη ζωή, έρχεται πάντα με την ανάλογη ημερομηνία λήξης. Η φοιτητική ζωή τελειώνει, ετοιμάζεις εισιτήρια και βαλίτσες, μα πριν τα αποθέσεις σε εκείνη την είσοδο που πέρασες το μεγαλύτερο χρόνο της μέχρι τώρα ζωής σου, θέλω να σκεφτείς και να με ακούσεις, για το πόσο γαμάτο είναι να μένεις μόνος σου.

Με ένα πρόχειρο υπολογισμό το πιο πιθανό είναι να είσαι γύρω στα είκοσι πέντε. Παρ’ όλα αυτά για τους γονείς σου θα είσαι πάντα παιδί και όσο και αν το θες, δε θα σταματήσουν να σου συμπεριφέρονται κατά αυτόν τον τρόπο.

Όταν όμως είσαι μόνο εσύ ο ένοικος του σπιτιού, τα πράγματα γίνονται αυτομάτως πιο απλά.

Μπαίνεις και βγαίνεις όποια στιγμή της μέρας και της νύχτα θες, ενώ μπορείς να κάτσεις άγρυπνος κόβοντας βόλτες μέσα στα δωμάτια χωρίς να σε ρωτήσει κάνεις τι έχεις και να σου κάνει ταυτόχρονα κήρυγμα για το πόσο ιερός είναι ο ύπνος.

Ακούς στη διαπασών μουσικές, έργα και σήριαλ ενώ μπορείς ανά πάσα ώρα και στιγμή να μιλήσεις στο κινητό σου με την κανονική ένταση της φωνής σου.

Καλείς όποιον θελήσεις, χωρίς να αισθάνονται ούτε αυτοί, ούτε εσύ αμήχανα. Στον κόσμο που ανέφερα προηγουμένως, βάζω μέσα και τις επαφές τρίτου τύπου.

Γιατί εκτός από την άνεση και την ποικιλία που σου προσφέρεται όταν μένεις μόνος, σε περίπτωση που και ο άλλος διαμένει με τους δικούς του γονείς, σας βλέπω να γυρνάτε καμιά δεκαετία πίσω και να ψάχνεται μέρος να ξεμοναχιαστείτε.

Η ώρα του φαγητού και της μαγειρικής είναι επίσης απολαυστική. Το ξέρω πως στις αρχές θα σου λείψουν οι σπεσιαλιτέ της μαμάς σου, θα έρθουν όμως μέρες που θα νιώθεις ευγνώμων που γλίτωσες τις μπάμιες ή τα μπιζέλια από το πιάτο σου.

Θα βγαίνεις από το μπάνιο γυμνός και όταν ετοιμάζεσαι να βγεις θα πετάς πράγματα δεξιά και αριστερά χωρίς δεύτερη σκέψη, τα οποία και θα βρίσκεις πάντα αμέσως αφού κανείς δεν θα τα έχει μετακινήσει σε νέες άγνωστες θέσεις, ενώ τις μέρες που έχει καύσωνα θα αράζεις στο σαλόνι βλέποντας τηλεόραση μόνο με τα εσώρουχά σου.

Αν εσύ τώρα με θεωρείς λίγο ουτοπική, που πιστεύω πως είναι εύκολο μια τέτοια εποχή να ζει κανείς μόνος, θα σου πω ότι ποτέ δεν ήταν, έλειπε όμως τότε το άλλοθι που μας δίνεται απλόχερα τώρα και έτσι γινόμασταν περισσότερο τολμηροί με τις αποφάσεις μας.

Σίγουρα θα υπάρξουν και στιγμές που δε θα σου φτάνουν τα λεφτά σου ή που θα χρειαστείς κάποιον να σου αλλάξει μια λάμπα ή να σκοτώσει μια κατσαρίδα βρε αδερφέ, καμία όμως από αυτές δε θα είναι αρκετή για να υποσκελίσει το αίσθημα της ανεξαρτησίας, που θα αισθάνεσαι κάθε φορά που θα γυρνάς το κλειδί, στη δική σου και μόνο δική σου πόρτα.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.