Κάποτε ένας σατανικός εγκέφαλος βαριόταν και για να σπάσει την ανία του σκέφτηκε: «ας πλασάρω το πρωινό ξύπνημα. Θα τους βλέπω να παιδεύονται να ξυπνήσουν το πρωί και θα έχω τουλάχιστον με κάτι να γελάω.»

Κάποιοι ανταποκρίθηκαν θετικά στο κάλεσμα του πρωινού ξυπνήματος, οι υπόλοιποι, όμως, που όσο και να προσπαθούν να μας το επιβάλλουν συνεχίζουμε να το σιχαινόμαστε, τί αμαρτίες πληρώνουμε; Σίγουρα κάποιος πρόγονός μας θα έκανε κάτι πολύ-πολύ κακό.

Παρ’ όλα αυτά, εμείς εξακολουθούμε να πρέπει να ξυπνάμε το πρωί. Έτσι έχουμε πάντα την προνοητικότητα να βάλουμε τουλάχιστον δέκα ξυπνητήρια στο κινητό πριν πέσουμε για ύπνο το προηγούμενο βράδυ. Δέκα ξυπνητήρια τα όποια όσο εύκολα ενεργοποιήσαμε, τόσο εύκολα θα τα κλείσουμε το πρωί και δεν θα το καταλάβουμε καν, μέχρι να χτυπήσει το τελευταίο και να είμαστε στο παραπέντε για να προετοιμαστούμε.

Τρεκλίζοντας ως άλλος Ορέστης Μακρής, θα συρθούμε μέχρι το μπάνιο να μπουγελωθούμε στα μούτρα μπας και ανοίξει το μάτι, θα βάλουμε ό,τι βρούμε μπροστά μας και με το ένα μάτι ακόμα μισάνοιχτο θα ξεκινήσουμε να πάμε στην δουλειά, χωρίς φυσικά να φάμε πρωινό. Και ας είναι το πιο σημαντικό γεύμα της ημέρας.

Υπό αυτές τις συνθήκες εννοείται ποιος όποιος άτυχος άνθρωπος έχει την καλή διάθεση να μας καλημερίσει το πρωί θα εισπράξει ένα παγωμένο δολοφονικό βλέμμα, το οποίο θα τον πείσει πως δεν ήταν σωστή κίνηση να τολμήσει να μας μιλήσει.

Και το θέατρο του παραλόγου ξεκινά μόλις φτάσουμε στον χώρο εργασίας. Είναι αλήθεια ότι υπάρχουν άνθρωποι που είναι ορεξάτοι και χαμογελαστοί το πρωί και είναι αλήθεια πως πάμε τοίχο-τοίχο, για να μην τους πετύχουμε πριν πιούμε τουλάχιστον ένα λίτρο καφέ.

Και το πιο αστείο είναι ότι δεν υπάρχουν μόνο οι άνθρωποι που ξυπνάνε μετά χαράς το πρωί, υπάρχει και ένα είδος ανθρώπων (μπορεί να είναι και μεταμφιεσμένοι εξωγήινοι) που ξυπνάνε αρκετά νωρίτερα για να γυμναστούν κιόλας. Πρωινιάτικα. Με την τσίμπλα στο μάτι.

Αυτά ακούμε κι εμείς οι morning haters και προσπαθούμε να σκεφτούμε πως το κάνουν, ενώ νιώθουμε ήδη τα εγκεφαλικά κύτταρα να καίγονται από την προσπάθεια. Πολλές φορές πιστεύουμε τελικά πως δεν ανήκουν στο ανθρώπινο είδος. Πρέπει να είναι όντως εξωγήινοι.

Μετά ακούμε να μιλάνε για τα χρώματα του ουρανού την αυγή, για κάτι πεζοπορίες που πάνε τα πρωινά του Σαββάτου ή ότι το πρωινό σεξ είναι το καλύτερο και σιγουρευόμαστε. Εμείς την αυγή την βλέπουμε μόνο αν μας πιάσει κατούρημα, τα πρωινά του Σαββάτου τα εκμεταλλευόμαστε δίνοντας στον εαυτό μας χρόνο για όσο ύπνο χρειάζεται και ο σύντροφος μας ξέρει ότι δεν πρέπει καν να μας αγγίζει το πρωί, γιατί δεν κάνει καλό στην υγεία του.

Όλα αυτά τα βάσανα βιώνουμε καθημερινά άπαντες που δεν αντέχουμε το πρωινό ξύπνημα, αλλά κανείς δεν φαίνεται να μας καταλαβαίνει και όλοι επιμένουν να προσπαθούν να μας το επιβάλλουν.

Αλλά εμείς ξέρουμε, πρωινοί τύποι θα γίνουμε μόνο όταν το πρωί θα είναι την ώρα του μεσημεριού.

Ως τότε, μην περιμένετε χαμογελαστή απάντηση στο καλημέρα, μη μας λέτε για πρωινή γυμναστική και μη μας ενοχλείτε τα Σαββατοκύριακα πριν τη μια. Αυτά και καληνύχτα σας.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.