Μετά τις κρίσιμες ώρες των εκλογών της Κυριακής, το εκλογικό κοινό, οι πολίτες αυτής της χώρας, έδειξαν πως μάλλον είχαν αγανακτήσει με την συντηρητική πολιτική της προηγούμενης κυβέρνησης. Ο κόσμος αποφάσισε να ξηλώσει από την εξουσία, τα επί τόσα χρόνια κυρίαρχα κόμματα, με τις κεντροαριστερές και κεντροδεξιές πολιτικές θέσεις και να δώσει μια ευκαιρία και στην Αριστερά να δείξει τι μπορεί να κάνει.

Αυτό που δεν πρέπει να ξεχνάμε, είναι πως η Ελλάδα είναι ίσως η μοναδική Ευρωπαϊκή χώρα όπου η επίσημη Εκκλησία και η κρατική εξουσία έχουν τόσο πολλούς δεσμούς και μάλιστα τόσο στενούς. Στα περισσότερα κράτη της Ευρώπης, έχουν επιβληθεί καθεστώτα διαχωρισμού πολιτείας- Εκκλησίας, σε όλα τα επίπεδα. Μιλάω μάλιστα για χώρες που έχουν πλούσια παράδοση θρησκευτικής επιρροής.

Ο δεσμός πολιτείας- Εκκλησίας είναι μάλιστα τόσο ισχυρός στη χώρα μας, τόσο νομοθετικά όσο και πολιτικά που καμία κυβέρνηση ως τώρα δεν κατάφερε να τον θίξει. Η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει παρεισφρήσει τόσο στη ζωή μας, που δεν νοούνταν μέχρι πρότινος πολιτική ορκωμοσία βουλευτών, παρά μόνο θρησκευτική.

Σε μια χώρα λοιπόν που η ευλάβεια έχει μεταμορφωθεί σε δημόσια υποχρέωση, ιδιαίτερα για τους δημόσιους υπαλλήλους- ένστολους και πολιτικούς- που ουσιαστικά υποχρεώνονται να παρευρίσκονται σε θρησκευτικές εκδηλώσεις, εκπροσωπώντας τον κρατικό μηχανισμό, ο νέος Πρωθυπουργός της Ελλάδας, Αλέξης Τσίπρας, ξεσήκωσε πλήθος αντιδράσεων με την απόφαση του να αναλάβει τα νέα του καθήκοντα μετά από πολιτική ορκωμοσία.

Κεραυνοί και αστραπές άρχισαν να πέφτουν από βαθιά θρησκευόμενους πολίτες και ιερείς. Οι αντιδράσεις μάλιστα φούντωσαν όταν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κος Κάρολος Παπούλιας, δέχτηκε την τολμηρή απαίτηση του Τσίπρα, χωρίς να φέρει αντιρρήσεις.

Λίγο πριν την ορκωμοσία του νέου Πρωθυπουργού, εκπρόσωποι των ηττημένων πολιτικών παρατάξεων -μη έχοντας κάτι άλλο να πουν- σχολίασαν αρνητικά, αυτή την επιλογή του Τσίπρα. Την ίδια στιγμή στους κόλπους της Εκκλησίας, οι απόψεις κάπως διίσταντο.

Ενώ ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος σεβάστηκε την επιθυμία του Πρωθυπουργού, ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων Αμβρόσιος, θεώρησε αυτή την απόφαση του ως προκλητική προβολή αθεΐας, δίνοντας βαρύτητα ακόμα και στο γεγονός το ότι ο κ. Τσίπρας δεν έχει νυμφευθεί τη σύντροφό του με θρησκευτικό γάμο.

Ποιος όμως έχει δίκιο;

Θεολογικά αναλύοντας το φαινόμενο, θα ξεκινήσω αναφέροντας πως στη Παλαιά Διαθήκη και πιο συγκεκριμένα στο Δεκάλογο, διαβάζουμε ενδεικτικά:  «Ου λήψει το όνομα του Κυρίου του Θεού σου επί ματαίω», που σημαίνει να μην προφέρεις καταχρηστικά το όνομα του Κυρίου σου.

Με ένα πέρασμα στη Καινή Διαθήκη μπορεί κανείς να εντοπίσει τα λόγια του Χριστού: «Εγώ δε λέγω υμίν μη ομόσαι όλως (…) έστω δε ο λόγος υμών ναι ναι, ού ού, το δε περισσόν τούτων εκ του πονηρού εστί…», το οποίο σημαίνει «εγώ όμως σας λέω να μην ορκίζεστε καθόλου (…) να λέτε μόνο ναι ή όχι , καθετί πέρα απ’ αυτά προέρχεται από τον πονηρό», Ματθ. 5, 33 – 37).

Ρητή προτροπή για να μην ορκιζόμαστε απευθύνει ακόμα και ο αδελφόθεος Ιάκωβος στην Επιστολή του (5, 12), ενώ ο Μέγας Βασίλειος επισημαίνει στο Κανόνα 29 ότι ο όρκος απαγορεύτηκε για πάντα.

Επίσης, ας μη ξεχνάμε ότι από το 313 μ.Χ., έχει θεσπιστεί η ανεξιθρησκία, με το περιβόητο «Διάταγμα των Μεδιολάνων». Δε γνώριζα ότι δικαίωμα ασκήσεως πολιτικής έχουν μόνο οι Χριστιανοί Ορθόδοξοι. Με το ίδιο σκεπτικό, ίσως όλοι οι αλλόθρησκοι, που δε δέχονται την θρησκευτική ορκωμοσία της Κυβέρνησης, δε θα έπρεπε να ψηφίζουν.

Απευθυνόμενη λοιπόν σε όλους εκείνους τους βαθιά θρησκευόμενους και στην Εκκλησία, μήπως θα ήταν ώρα να σταματήσετε κι εσείς να ορκίζεστε ή να απαιτείτε τον όρκο; Μήπως θα έπρεπε να επικεντρωθείτε στο ότι το θέμα αυτή τη στιγμή, είναι ότι η Ελλάδα νοσεί και χρειάζεται βοήθεια;

Μετά από χρόνια βλέπουμε νέα πρόσωπα στη Βουλή. Δε ξέρω αν θα σώσει την Ελλάδα το νέο κυβερνών κόμμα, ο χρόνος όμως θα είναι ο καλύτερος κριτής. Η δοκιμασμένη επί χρόνια συνταγή, φαίνεται να έχει αποτύχει παταγωδώς. Δεν πρέπει το θρήσκευμα να είναι γνώμονας για το αν ένας άνθρωπος, είναι ικανός να καταφέρει πράγματα που ίσως φέρουν θετικές εξελίξεις στο πολιτικό προσκήνιο.

Και όσοι πολιτικοί εκπρόσωποι και αρχηγοί κομμάτων, που τόσα χρόνια είχατε στενή επαφή με την Εκκλησία και καλύπτατε μέχρι και τα σκάνδαλα που ξεσπούσαν στους κόλπους της (βλ. Βατοπέδι παραδείγματος χάριν), κρίνετε τώρα τόσο αυστηρά την πολιτική ορκωμοσία του κ. Τσίπρα καλύτερα να σωπάσετε.

Διότι, εσείς παρ’ όλο που αναλάβατε μετά από θρησκευτική ορκωμοσία, δεν είχατε πραγματικά τον Θεό σας, όταν καταπατούσατε επανειλημμένως το Σύνταγμα της Ελλάδας. Τότε η θρησκευτική σας πίστη δε σας εμπόδισε να εξαθλιώσετε τον ελληνικό λαό, για να «σας βγουν οι αριθμοί».

Μη λυσσάτε λοιπόν αμφότεροι για το έδαφος που χάνετε. Μην είστε μονοφαγάδες. Αφήστε να γίνει και καμία αλλαγή σε αυτή την Ελλαδίτσα που όλο όλο τρέχει και πάντα πίσω μένει. 


 

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.