Έβλεπα που λέτε τις προάλλες μία παλιά σχετικά σειρά, που πραγματευόταν τις ιστορίες δύο πλαστικών χειρουργών, με πολλές δόσεις σκοτεινού χιούμορ, παράνοιας, ψυχοπάθειας και ακολασίας.

(Μετά έβαλα ειδήσεις και δεν βρήκα πολλές διαφορές, αλλά άλλη κουβέντα εκείνη).

Μπήκα σε σκέψεις για το τι έβλεπα, καθώς μέσα από τη συγκεκριμένη σειρά γινόταν μία σκιαγράφηση της ανατομίας της ομορφιάς και ματαιοδοξίας, μέσα από τα μάτια ανθρώπων με πάθη που έκαναν (φρικτά) λάθη.

Ανθρώπων σχεδόν κάθε γενιάς, έτσι;

Και μετά έκανα ένα διαφορετικό συνειρμό: είναι άραγε αυτά τα πρότυπα και συμπεριφορές τόσο μακριά από μας, όσο η σειρά της απέναντι πλευράς του Ατλαντικού;

Συζητήσεις με κοπέλες κυρίως έχουν κατά καιρούς φέρει στην επιφάνεια θέματα σωματικής εικόνας, τόσο από άποψη βάρους και κακής χημείας σώματος (λίπος/μυς), όσο και από άποψη ανατομικών χαρακτηριστικών που θεωρούνται «ατέλειες».

Ατέλειες λοιπόν λογίζονται σημεία όπως μία μύτη λίγο μεγαλύτερη ή στραβή, μεγάλα ή πεταχτά αυτιά, μυτερό πηγούνι (εντάξει, εκείνη που το ανέφερε είχε σημάδια από τη σύγκρουση με τον Τιτανικό, οπότε πάει στο διάολο, δικαιολογείται).

Επίσης, κάποιο εκ γενετής σημάδι, τριχοφυΐα ή και κάποιο δάχτυλο δυσανάλογα μικρό ή μεγάλο. Όλος ο κόσμος έχει την αίσθηση ότι είναι πιο άσχημος από ότι οι άλλοι τον βλέπουν.

Αυτό που είναι φυσιολογικό είναι ότι εμείς με τον εαυτό μας είμαστε όλη μέρα μαζί.

Εκτός από τις προφανώς ακατάλληλες σκέψεις που σας ήρθαν στο μυαλό, τι σημαίνει αυτή η ιδιαίτερη «συγκατοίκηση»;

Γνωρίζουμε την εικόνα μας απέξω και ανακατωτά, μπορούμε χωρίς πρόβλημα να διακρίνουμε εκείνα που άλλοι δε βλέπουν. Και όπως είναι φυσικό, βλέπουμε με περισσότερη ευκολία τις ατέλειές μας.

Και στο μυαλό μας τις διογκώνουμε.

Ένα πείραμα το οποίο διεξήχθη πρόσφατα για χρήση μίας εταιρίας κοσμητικών προϊόντων έδειξε ότι η εικόνα μας για τον εαυτό μας είναι σαφώς χειρότερη από εκείνη ενός τυχαίου ατόμου που συναντήσαμε μόνο μία φορά.

Επαγγελματίας σκιτσογράφος (Gil Zamora, του FBI), ακολουθώντας τις οδηγίες των συμμετεχόντων, σχεδίασε πρόσωπα γυναικών όπως του περιγράφηκαν τόσο από τις ίδιες, όσο και από άλλους.

Μαντεύετε ποια σκίτσα ήταν πιο όμορφα;

Οι αντιδράσεις των συμμετεχουσών ήταν συγκινησιακά έντονες, καθώς έβλεπαν μέσα από άλλο πρίσμα την δική τους, ταλαίπωρη εικόνα (μπορείτε να το βρείτε το πείραμα εύκολα στο διαδίκτυο, για να δείτε και μόνοι σας τι εννοώ).

Καταλήγοντας, κάνουμε πολύ πιο αυστηρή κριτική στην εικόνα μας, από όσο οι γύρω μας, και αυτό μπορεί να φτάσει σε σημείο επικίνδυνο.

Αντίστοιχα, αυτό που δεν είναι φυσιολογικό είναι η ακραία αντίδραση στην εκτίμηση που κάνουμε για την εικόνα μας.

Δηλαδή τόσο ο αυστηρός έλεγχος του σωματικού βάρους, όσο και οι επεμβατικές διαδικασίες για την «επιδιόρθωση» ή «βελτίωση» των ανεπιθύμητων χαρακτηριστικών.

Η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων περιλαμβάνει νυστέρι.

Προσοχή: Δεν αναφέρομαι σε διαδικασίες με ιδιαίτερη σημασία για την καλύτερη υγεία/λειτουργία του ατόμου (όπως μία ρινοπλαστική ή η αφαίρεση κάποιου εμφανούς σημαδιού), ούτε σε υγιείς μεθόδους ελέγχου του βάρους που διαθέτουν επιστημονικό υπόβαθρο.

Εννοώ εκείνο το κορίτσι με μεγαλύτερο των υπόλοιπων βάρος που έχει υποστεί βία σωματική και ψυχική (το γνωστό και μη εξαιρετέο bullying).

Εκείνο το αγόρι που το κοροϊδεύουν οι άλλοι επειδή είναι λιπόσαρκο και δεν ανταποκρίνεται στις αθλητικές δραστηριότητες.

Εκείνο τον κόσμο που τα χαρακτηριστικά του δεν είναι τα κατάλληλα για να γίνουν «αποδεκτοί», και αποφασίζουν πως είναι ώρα να αλλάξουν για να ταιριάξουν.

Υπάρχει άραγε σωστή παιδεία πάνω στο θέμα της αυτοεικόνας και αυτοεκτίμησης;

Δίνουμε στις νέες γενιές σωστά φίλτρα για να επεξεργαστούν τις άπειρες εικόνες ανορεξικών μοντέλων και καλογυμνασμένων εκατομμυριούχων αθλητών;

Έχουν οι νέοι άνθρωποι τη δυνατότητα να αποδεχτούν τον εαυτό τους και να έχουν φυσιολογικές απαιτήσεις από το νου και το σώμα τους, ή μήπως ξεκινάν τη ζωή τους νιώθοντας ότι δεν θα φτάσουν ποτέ τα πρότυπά τους;

Οι μόνοι τρόποι κατ’εμέ, για να προστατευτεί ο κόσμος από την επίθεση αυτή στην εικόνα του, είναι μία πιο κριτική προσέγγιση στο υλικό που δέχεται, καθώς και η προσπάθεια για ενημέρωση πάνω σε θέματα υγείας και ευεξίας.

Πιο συγκεκριμένα, πρέπει κανείς να γνωρίζει τουλάχιστον τα βασικά πριν υποβάλλει τον εαυτό του σε διαδικασίες απώλειας βάρους ή χειρουργικές επεμβάσεις.

Επίσης, πρέπει να λάβει υπ όψιν μεθόδους βελτίωσης του τρόπου ζωής του οι οποίοι δεν περιλαμβάνουν ακρότητες.

Τέλος, και σημαντικότερο όλων, πρέπει να γνωρίζει κανείς τον εαυτό του και τους ουσιαστικούς λόγους για τους οποίους θέλει να αλλάξει.

Και αυτοί δεν πρέπει ποτέ να αφορούν το γούστο ή τις πεποιθήσεις κάποιου άλλου.


 

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.