Εσύ Θεό κι εγώ Αλλάχ, όμως και οι δύο μας αχ και βαχ, και μάλιστα εξαιρετικά βαρύ. Ειδικά αν υπολογίσουμε τις τρομερές προεκτάσεις της φράσης αυτής, σε πολλά επίπεδα.

Εδώ θα αγγίξουμε κυρίως το ζήτημα της άγνοιας, που γίνεται φόβος, και μετέπειτα βία.

Η τρομολαγνεία των τελευταίων μηνών, αν και έχει επισκιαστεί από τις εδώ πολιτικές εξελίξεις, δεν παύει να είναι στο μενού κάθε δελτίου ειδήσεων.

(Προσοχή: Δεν θέλω σε καμία περίπτωση να θεωρήσετε ότι απαξιώνω τα εξαιρετικά σημαντικά πολιτικά γεγονότα των ημερών. Απλά θίγω ένα διαφορετικό θέμα.)

Τρόμος φωλιάζει στην καρδιά του κάθε ανθρώπου όταν βλέπει εικόνες φρίκης από τις τέσσερις γωνιές του κόσμου.

Εικόνες πολέμου, βίας και αιματοχυσίας που στην πλειοψηφία των περιπτώσεων γαρνίρονται με δυσοίωνες προβλέψεις για το μέλλον και γενικόλογους χαρακτηρισμούς για τους πολιτισμούς που εμπλέκονται στα γεγονότα αυτά.

Ο μέσος τηλεθεατής θα καταφύγει στα ήδη υπάρχοντα στερεότυπα για τους ανθρώπους που δεν του μοιάζουν, και θα προτιμήσει να φοβηθεί και να μισήσει, παρά να προβληματιστεί.

Δεν με ενδιαφέρει να κρίνω τις πολεμικές συρράξεις, τις αποφάσεις και τις στρατηγικές.

Ο προβληματισμός μου είναι απλούστερος, και στοχεύει στην άγνοια του ανθρώπου για τον συνάνθρωπο.

Είμαστε τελείως διαφορετικοί, κυρίες και κύριοι.

Ο δυτικός άνθρωπος έχει περάσει από πολλά στάδια πολιτισμού, με σημαντικότερα για μένα το Διαφωτισμό και τη Βιομηχανική Επανάσταση.

Ο ανατολικός διατήρησε μία θεώρηση του κόσμου που περιστρέφεται περισσότερο γύρω από το «πνευματικό».

Ο τρόπος που ο δυτικός πολιτισμός μας βλέπει τον κόσμο άλλαξε, το πρίσμα του έγινε πιο επιστημονικό, ερευνητικό, με μικρή έως ελάχιστη τοποθέτηση του ιερατείου.

Η κοσμοθεωρία του δυτικού έγινε ατομική/ατομιστική, οι ανησυχίες του έγιναν πιο ρεαλιστικές και η πνευματικότητα/θρησκεία του, από τη στιγμή που έγινε ελεύθερη για να τη χειριστεί εκείνος όπως επιθυμεί, απέκτησε μορφή «οδηγιών», και όχι πλέον «νόμων».

Ο δυτικός έχει όμως ένα σημαντικό ελάττωμα. Δεν αντιλαμβάνεται το τρομερό μέγεθος του κόσμου, και το πόσο γεμάτος είναι αυτός ο κόσμος με ανθρώπους οι οποίοι είναι διαφορετικοί απ’ αυτόν.

Ένα τεράστιο ποσοστό του τεράστιου αυτού κόσμου είναι φυσικά αλλόθρησκοι. (Εδώ που τα λέμε, ακόμη και οι δυτικοί έχουμε τρομερές διαφορές στα της πίστης, παρ’ ότι οι προστριβές μεταξύ μας είναι πλέον αναίμακτες.)

Σκεφτείτε λοιπόν το πόσα λίγα ξέρουμε ο ένας για τον άλλο, και πόσο εύκολα τα Μέσα μπορούν να επηρεάσουν τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο.

Τι θα συνέβαινε εάν από μικροί μαθαίναμε περισσότερα για τον κόσμο;

Πόσο διαφορετικά θα βλέπαμε κατοίκους μακρινών χωρών με διαφορετικές θρησκείες και θεώρηση του κόσμου, εάν μας δίδασκαν γι’ αυτούς;

Η μονόπλευρη καλλιέργεια του πνεύματος είναι φαινόμενο που βοηθάει στην πόλωση και τη μισαλλοδοξία.

Εάν δεν σε γνωρίζω, μου είναι πιο εύκολο να σε φοβηθώ, να σε βάλω σε γκέτο, να σε μισήσω, να σε κυνηγήσω και τελικά να σε κάνω εγκληματία.

Υπάρχουν και οι περιπτώσεις φυσικά ανθρώπων οι οποίοι εγκληματούν ανεξαρτήτως ανέχειας ή ρατσισμού, αλλά αλλού είναι το θέμα.

Προσφάτως πήρα μέρος σε μία εκδήλωση οργανωμένη από φορέα εθελοντικής εργασίας, στην οποία άνθρωποι από διάφορα μέρη εξέθεταν τις απόψεις και την κουλτούρα τους. Και φυσικά, τη θρησκεία τους.

Συνειδητοποίησα λοιπόν το πόσα λίγα γνωρίζω, και το πόσο πολύ αυτή η ημιμάθεια (πόσο μάλλον η παντελής άγνοια) μπορεί να γίνει επικίνδυνη, ειδικά εάν συνδυαστεί με φόβο.

Αν αναλογιστούμε το πόσοι πολλοί είναι εκείνοι που διαφέρουν από εμάς, θα διαπιστώσουμε ότι τελικά εμείς είμαστε η μειοψηφία.

Κόντρα στα σενάρια περί παγκοσμιοποίησης, ορισμένοι πολιτισμοί κρατάνε τα χαρακτηριστικά τους, μερικές φορές και με ακραίο τρόπο. Απόδειξη τα γεγονότα που συμβαίνουν και μας τρομάζουν.

Όχι ότι είναι χαρακτηριστικό του συνόλου ενός τέτοιου πολιτισμού η βία και η ακρότητα, αλλά οι πράξεις ορισμένων μειοψηφιών έχουν αντίκτυπο σε ολόκληρες ηπείρους!

Ίσως η μη κατανόηση και σεβασμός στον διαφορετικό τρόπο ζωής των άλλων, έχει δυναμιτίσει άλλη μία φορά την ατμόσφαιρα, με ακραίες απόψεις και συμπεριφορές να γεννιούνται καθημερινά σε ολόκληρη την Υφήλιο.

Ίσως να πρέπει να προσπαθήσουμε κάποια στιγμή να μορφωθούμε περισσότερο πάνω στην πολυπολιτισμικότητα του κόσμου μας, καθώς το μέλλον προμηνύει ακόμα περισσότερη ανάμιξη πολιτισμών.

Και τέτοια μιξ δεν μπορούν παρά να έχουν εκρηκτικές ιδιότητες.

Συμπέρασμα, το ότι δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να είμαστε παγιδευμένοι στη δική μας κοσμοθεωρία.

Πρέπει να αποδεχτούμε το ότι δεν είμαστε μόνοι μας, και πως φυσικά δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Διαφορετικά θα υποστούμε όλοι τις συνέπειες της άγνοιας, του φόβου και του μίσους μας.

Γίνετε λοιπόν περισσότερο πολίτες του κόσμου. Δηλώστε εθελοντές σε οργανώσεις, ενημερωθείτε, μάθετε. Αφιερώστε έστω και μία ώρα από τη ζωή σας.

Ζούμε σε ένα κόσμο μεγάλο, γιατί άραγε να γνωρίζουμε μόνο για μας;

Αλλάξτε τον τρόπο που βλέπετε τον κόσμο, και που ξέρετε; Μπορεί με αυτό τον τρόπο κι ο ίδιος ο κόσμος κάποια στιγμή να αλλάξει.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.