Σάλο προκάλεσε πριν ένα μήνα το νέο παιχνίδι που έκανε κατά βάση μικρούς αλλά και μεγάλους να τολμήσουν να καλέσουν το πνεύμα του Τσάρλι, ώστε να λάβουν ζωτικής σημασίας απαντήσεις σε ερωτηματικά που τους ταλανίζουν.

Μετά το Ice-bucket-challenge κάνει την εμφάνισή του το Charlie-Charlie-challenge σε όλα τα μέσα δικτύωσης.

Πυροδοτείται η σπίθα της ανθρώπινης περιέργειας για την εξερεύνηση του άγνωστου, του υπερφυσικού και του μη πραγματικού και κάπως έτσι το παιχνίδι γίνεται ανάρπαστο σε λίγες μόνο μέρες.

Αρχικά, το παιχνίδι είχε όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που εγγυώνται μαζική προσέλκυση του κοινού με κύριο στόχο εφηβικές ηλικίες. Επρόκειτο για ένα παιχνίδι φερόμενο ως απαύγασμα μίας μεξικάνικης παράδοσης σύμφωνα με την οποία το πνεύμα του Τσάρλι δύναται να δώσει απαντήσεις σε όποιον το καλεί.

Σε πρόσφατη έρευνα, ωστόσο, που δημοσίευσε το BBC αποδεικνύεται πως δεν υπάρχει καμία μεξικάνικη παράδοση που να ακούει στο πνεύμα κάποιου Τσάρλι. Ακόμα κι αν υπήρχε θα επρόκειτο για κάποιον ονόματι Carlitos αντί για Charlie.

«Η περιγραφή του παιχνιδιού ως παραδοσιακός μεξικανικός τρόπος επίκλησης κάποιου πνεύματος είναι προφανώς ένας τρόπος προσέλκυσης του ενδιαφέροντος του κοινού» αναφέρεται χαρακτηριστικά στην έρευνα.

Οι κανόνες του παιχνιδιού είναι απλοί και εύκολοι στην υλοποίηση.

Οι παίχτες σχεδιάζουν ένα διάγραμμα χωρισμένο σε τέσσερα τεταρτημόρια με τις λέξεις «Ναι» και «Όχι», ώστε να πιάνουν τις τέσσερις γωνίες τις οποίες  χωρίζουν δύο μολύβια. Στη συνέχεια ρωτά ένας παίκτης «Τσάρλι, Τσάρλι, είσαι εδώ;» περιμένοντας από το πνεύμα ένας  δαίμονας να απαντήσει. Εάν ο Τσάρλι είναι εκεί τα μολύβια κινούνται δείχνοντας τη γωνία με το «ναι». Έτσι, το πνεύμα μπορεί να απαντήσει σε διάφορες ερωτήσεις που θέλουν να του κάνουν οι παίχτες. Βέβαια, μπορεί να μην είναι και στα καλύτερά του, οπότε ο Τσάρλι, δεν απαντά και απλά οι παίχτες τον αποχαιρετούν και δοκιμάζουν μία άλλη φορά.

Οι κανόνες του παιχνιδιού επιτάσσουν οι παίκτες να αποχαιρετήσουν το πνεύμα με τη φράση: «Τσάρλι Τσάρλι, μπορούμε να σταματήσουμε;» και «αντίο» όταν ο δαίμονας πει ναι. Σε διαφορετική περίπτωση ενδέχεται ο Τσάρλι να στοιχειώσει το σπίτι στο οποίο κλήθηκε.

Το παιχνίδι αποτέλεσε πρόκληση όχι μόνο για τον ανήσυχο έφηβο αλλά και για τον ενήλικα λάτρη της δεισιδαιμονίας που έσπευσε να μοστράρει την εμπειρία του από το παιχνίδι στο διαδίκτυο.

Πουλάει άλλωστε. Γιατί να μην το εκμεταλλευτεί όποιος και όπως μπορεί;

Κατακλύστηκε με αυτό τον τρόπο το διαδίκτυο από βίντεο ανθρώπων που καλούν έναν υποτιθέμενο Τσάρλι να τους απαντήσει με ένα «ναι» ή ένα «όχι» αν θα γίνουν πλούσιοι, αν θα παντρευτούν, αν θα ολοκληρώσουν τις σπουδές τους, αν υπάρχει ζωή σε άλλον πλανήτη και ένα σωρό ακόμα ανόητες απορίες που ταλανίζουν τη σκέψη τους.

Τα μολύβια κουνιούνται, οι απαντήσεις δίνονται και οι παίκτες με δέος και τρόμο υποτάσσουν τη λογική και τους νόμους της φυσικής έναντι της ανάγκης του να εναποθέσουν την επίλυση των προβλημάτων τους σε μία ανώτερη, ανεξήγητη δύναμη.

Πατέρες της εκκλησίας εξαγριώθηκαν κι έσπευσαν να προειδοποιήσουν τους νεαρούς να αποφύγουν την ανάμειξή τους με τέτοιας φύσεως παιχνίδια. Σατανικά γαρ.

Γονείς, από την άλλη, ξεσηκώθηκαν από τρόμο μήπως το παιδί τους γίνει σατανιστής μέχρι που δόθηκε η άκρως επιστημονική εξήγηση σε άρθρο της εφημερίδας Independent πως η κίνηση των μολυβιών έχει να κάνει με την υπερδύναμη που ακούει στο όνομα «βαρύτητα».

Το παιχνίδι απομυθοποιήθηκε, η μόδα του είχε χρόνο ζωής μονάχα ένα μήνα κι ο καημένος ο Τσάρλι δεν έμεινε τελικά στην ιστορία.

Ποιος ξέρει∙ ίσως η επόμενη απόπειρα κάποιου είδους πρόκλησης να είναι πιο επαγγελματικά στημένη. Έτσι, αν μη τι άλλο, θα διαρκέσει περισσότερο.

     

  

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.