Το 2011 υπήρξε το ευρωπαϊκό έτος εθελοντισμού. Τέσσερα χρόνια μετά και ακόμη η έννοια της ανιδιοτελούς προσφοράς, παραμένει ένα άγνωστο πεδίο εξερεύνησης, για τους περισσότερους. Η απουσία διδαχής του από τις μαθητικές τάξεις, σε συνδυασμό με την ελλιπή ενημέρωση, τον καθιστούν έναν τρόπο ζωής, που λίγοι ακολουθούν. Τη στιγμή που θα έπρεπε να αποτελεί συνήθεια, του συνόλου της κοινωνίας.

Ως εθελοντισμός, νοείται η ηθελημένη παροχή υπηρεσιών, που προκύπτει κυρίως, από τον συνδυασμό τριών βασικών στοιχείων. Της αξιοποίησης του ελεύθερου χρόνου, του ακτιβισμού και της άμισθης παροχής εργασίας. Μπορεί να εκφραστεί με ποικίλους τρόπους, τόσο σε προσωπικό επίπεδο, όσο και σε ομαδικό. Πάντα όμως, με γνώμονα την προώθηση και την υπεράσπιση, θεμελιωδών δικαιωμάτων. Κάποιοι τον διαχωρίζουν σε επίσημο και ανεπίσημο. Με τον πρώτο, να αφορά την συνεισφορά σε μη κυβερνητικές οργανώσεις και το δεύτερο, την προσφορά σε πιο διαπροσωπικό επίπεδο.

Τα άτομα που ασχολούνται με τον εθελοντισμό, δέχονται συνεχώς, αυστηρή κριτική για τη δράση τους. Από τη μία πλευρά, υπάρχουν εκείνοι που αμφισβητούν την ανιδιοτέλεια, στην προσφορά των υπηρεσιών τους. Καθώς μπορεί να μην πληρώνονται, αλλά η παροχή φαγητού, διαμονής και άλλων διευκολύνσεων, θεωρείται μια μορφή, έμμεσης αμοιβής. Και από την άλλη πλευρά, είναι όσοι πιστεύουν πως ο εθελοντισμός, είναι μια μορφή εκμετάλλευσης, για την ικανοποίηση της ζήτησης σε «εργατικά χέρια», που είναι δωρεάν.

Αρκετά σημαντικό όμως, είναι να ακούμε τη γνώμη των ίδιων των εθελοντών. Τόσο για τους λόγους, για τους οποίους επέλεξαν να γίνουν μέλη, αυτής της τεράστιας πολυεθνικής ομάδας, όσο και για τα οφέλη και τις εμπειρίες που έχουν αποκομίσει.

Οι εθελοντές, βλέπουν τον εθελοντισμό, ως στάση ζωής. Για αυτούς, θεωρείται κάτι το αυτονόητο. Μια έμφυτη τάση, για προσφορά. Είναι ένας συνδυασμός αγάπης και φροντίδας, που παρέχεται σε κοινωνικές ομάδες και άτομα που έχουν ανάγκη.

Αποτελεί έναν εξαιρετικό τρόπο, για να γνωρίσει κανείς νέους ανθρώπους και πολιτισμούς. Δίνει εφόδια ζωής και εμπειρίες που μένουν αξέχαστες. Η συνεργασία, η ομαδικότητα και η αντιμετώπιση δύσκολων και απρόβλεπτων πολλές φορές καταστάσεων, δημιουργούν ολοκληρωμένους και δυναμικούς χαρακτήρες. Μια αμφίδρομη διαδικασία, κατά την οποία όσο πιο πολλά δίνεις, τόσο περισσότερα παίρνεις.

Ο εθελοντισμός είναι ένα ταξίδι, που πλέον ο καθένας μπορεί να κάνει.

Με την παρουσία αρκετών ΜΚΟ, που ασχολούνται με θέματα όπως το φυσικό περιβάλλον, ο αθλητισμός, η βοήθεια κοινωνικών ομάδων με δυσκολίες, (τοξικομανείς, άτομα με ειδικές ανάγκες), η ανάπτυξη του αισθήματος αλληλεγγύης ενισχύεται και αποτελεί έναν τρόπος ομαλής ένταξης των νέων, στο κοινωνικό σώμα.

Επιπλέον, μέσω της Ευρωπαϊκής Εθελοντικής Υπηρεσίας (EVS), άτομα ηλικίας από 18-30 ετών, μπορούν να ταξιδέψουν στην Ευρώπη και να εργαστούν εθελοντικά, πάνω σε ένα συγκεκριμένο project, μιας μη κυβερνητικής οργάνωσης.

Το πρόγραμμα δεν απαιτεί συγκεκριμένες γνώσεις, ενώ διαρκεί από 2 έως 12 μήνες. Το σπουδαιότερο είναι, πως προσφέρει στον εθελοντή σχεδόν τα πάντα. Πέρα από την διαμονή και τη διατροφή, καλύπτει τα έξοδα του ταξιδιού, την εκμάθηση της γλώσσας, ενώ του παρέχει ακόμη και ένα μηνιαίο επίδομα.

Ακόμη όμως, και αν κάποιος θεωρεί πως κάτι τέτοιο είναι παρακινδυνευμένο, οι ευκαιρίες για την επαφή με τον εθελοντισμό είναι άπειρες. Σε εκκλησίες, συσσίτια και τοπικές οργανώσεις, η βοήθεια είναι πάντα καλοδεχούμενη. Με μια γρήγορη αναζήτηση στο διαδίκτυο, αλλά ακόμη και μέσω των πανεπιστημίων, είναι εύκολο να ενημερωθεί κανείς, για τις εθελοντικές δράσεις της περιοχής του. Συνεπώς το «δεν ήξερα» είναι μια φθηνή δικαιολογία, που εύκολα αντικρούεται από το «δεν ρώταγες;».

Ο εθελοντισμός δεν χρειάζεται να είναι πάντα κάτι οργανωμένο. Ακόμη και το να χαρίσεις τα ρούχα που δεν χρειάζεσαι πια και τα παλιά σου παιχνίδια, σε κάποιο ίδρυμα, ή σε μια οικογένεια που τα έχει ανάγκη, είναι εθελοντισμός. Το να δωρίσεις τα βιβλία που ποτέ δεν θα διαβάσεις και απλώς σκονίζονται στα ράφια, σε ένα σχολείο ή στην τοπική βιβλιοθήκη, είναι εθελοντισμός. Το να πας ένα μπολάκι με φαγητό, στον ηλικιωμένο γείτονα που μένει μόνος τους, είναι εθελοντισμός.

Δεν χρειάζεται να ταξιδέψεις στην Ευρώπη, ούτε να μπεις στην ομάδα των γιατρών χωρίς σύνορα, ή στον ερυθρό σταυρό.

Αρκεί μόνο να έχεις όρεξη να προσφέρεις, χωρίς να περιμένεις καμία επιστροφή και τότε σίγουρα η ανταμοιβή, θα είναι μεγαλύτερη.

Εθελοντισμός σημαίνει βοήθεια με κάθε τρόπο, σε κάθε τόπο, κάθε στιγμή, χωρίς αμοιβή.

Τώρα που έμαθες λοιπόν, τι θα κάνεις για αυτό;


 

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.