Ο Ιούνιος για την πλειοψηφία των κατοίκων αυτού του πλανήτη αποτελεί έναν απ’ τους πιο αγαπημένους μήνες. Σηματοδοτεί την έναρξη του καλοκαιριού και κατά συνέπεια την έναρξη μιας πιο χαλαρής κι ευχάριστης περιόδου.

Υπάρχει όμως και μία μερίδα ανθρώπων που και μόνο στο άκουσμά αυτού και του άλλου καταραμένου μήνα του Φλεβάρη -φτου κακά- βγάζει σπυράκια, παθαίνει τρέμουλο και σηκώνει πυρετό. Ναι, σωστά μαντέψατε, ο λόγος για τους ταλαίπωρους φοιτητές.

Πολλά έχουν ειπωθεί γύρω απ’ αυτό το φλέγον ζήτημα, αλλά η φράση αυτή που λέει πως η εξεταστική είναι δύσκολη, γι’ αυτό και λέγεται περίοδος, νομίζω τα συνοψίζει όλα.

Η εξεταστική δεν είναι απλώς μία δύσκολη περίοδος, είναι ένα απ’ τα πιο σκληρά βασανιστήρια· σε τέτοιο βαθμό που με κάνει να πιστεύω πως στο τελευταίο στάδιο της κολάσεως δεν υπάρχουν καζάνια και αιμοβόρικα διαβολάκια αλλά βιβλιοθήκες και γραφεία με πάκους σημειώσεων που σε αναγκάζουν να διαβάσεις για την εξεταστική Ιουνίου.

Δεν είμαι καθόλου υπερβολική και θα σας εξηγήσω ευθύς αμέσως το γιατί. Το καλοκαίρι ο κόσμος το συνδέει με διακοπές, διασκέδαση και χαλαρότητα· ο φοιτητής όμως όχι, δεν είναι άνθρωπος, δεν έχει δικαίωμα στο καλοκαίρι και την ξεγνοιασιά.

 Και μην ακούσω τώρα αυτά τα χαζά πως μετά την εξεταστική έχουμε δύο μήνες διακοπές και τέτοια γιατί καταγγέλλω πως πρόκειται για μια καλοστημένη απάτη. Μετά από τέτοια ψυχολογική ως και ψυχοσωματική φθορά που έχουμε υποστεί και υπό την απειλή του ύπουλου Σεπτέμβρη που μας πλησιάζει απειλητικά, πιστεύετε σοβαρά πως είμαστε σε θέση να απολαύσουμε τον ήλιο και να ηρεμήσουμε; Αμ δε, στην ψυχανάλυση μας οδηγείτε.

Κι επανέρχομαι, οι μέρες μεγαλώνουν, οι θερμοκρασίες σκαρφαλώνουν στα ύψη, όλοι γύρω σου κατασκηνώνουν σε παραλίες, κολυμπάνε, μαυρίζουν, πίνουν κοκτέιλ και φωτογραφίζουν την καλοπέρασή τους κι εσύ δύσμοιρε σύντροφε, αγανακτισμένε φοιτητή πρέπει να μείνεις σπίτι, να διαβάσεις.

Κάνεις φιλότιμες προσπάθειες να συγκεντρωθείς –σκέφτεσαι πως κάποια στιγμή πρέπει να το πάρεις αυτό το πτυχίο, όχι για σένα, για τη μανούλα– ο εγκέφαλος σου όμως αρνείται πεισματικά να συγκεντρωθεί.

Με δύο τόμους και περίπου 500 σελίδες ύλη, δεν ξέρεις από πού να αρχίσεις κι έτσι συχνά δεν αρχίζεις καθόλου· άλλωστε το πρώτο μάθημα της εξεταστικής είναι σαν το πρώτο εξάμηνο, μόνο για την εμπειρία.

Για το δεύτερο είσαι καλύτερα προετοιμασμένος ψυχολογικά, το έχεις πάρει πλέον απόφαση πως πρέπει να στρωθείς. Κάνεις λοιπόν την εξής ηρωική κίνηση, ακυρώνεις καφέ (με ρίσκο να χαλάσεις και τις φιλίες σου για να εξηγούμαστε και για τις θυσίες που κάνουμε) και ξεκινάς σιγά σιγά τη διαδικασία του διαβάσματος.

Δεν είναι εύκολη υπόθεση κι εσύ το σέβεσαι. Πώς θα διαβάσεις λοιπόν αν το σπίτι είναι ακατάστατο; Πώς θα οργανωθούν οι σκέψεις σου, αν δεν οργανώσεις πρώτα το γραφείο σου; Τι θα υπογραμμίζεις αν δε βρεις τα φωσφοριζέ μαρκαδοράκια σου; Γιατί είναι γνωστό πως δε μαθαίνεις τίποτα αν δεν το υπογραμμίσεις.

Αφού λοιπόν κάνεις μια καλή γενική στο σπίτι που είχες να καθαρίσεις απ’ την εξεταστική Φεβρουαρίου είσαι έτοιμος να ξεκινήσεις. Έχει όμως πια βραδιάσει κι ο κολλητός σου ρίχνει πρόταση για μπίρα. Θα αρνηθείς για δεύτερη φορά; Αγένεια μεγάλη –πτυχία και σχολές πολλές, φίλοι λίγοι–,  δεν το διακινδυνεύεις.

Το επόμενο πρωί ξυπνάς αποφασισμένος (και λίγο πονοκεφαλιασμένος) πως θα προσηλωθείς. Σε πέντε λεπτά ξεκινάς διάβασμα, είπες σθεναρά πριν πέντε ώρες, έλα όμως που στην ΤV έπαιζε το αγαπημένο σου επεισόδιο Κωνσταντίνου κι Ελένης, να το χάσεις; Μετά πείνασες, να μη φας, να πέσουμε και κάτω δηλαδή;

Έτσι καταλήγεις το τελευταίο βράδυ πριν το μάθημα που δίνεις να ξενυχτάς πάνω απ’ το βιβλίο, να μην κλείνεις μάτι, να κάνεις παρέα με τα κουνούπια που κάνουν πάρτι που βρήκαν φαί ξύπνιο τέτοια ώρα και να το πηγαίνεις σερί ως το επόμενο πρωί, πηγαίνοντας να δώσεις ως άλλο ζόμπι περιμένοντας ένα θαύμα ή αλλιώς ένα πέντε. Αν είσαι τυχερός και δίνεις απογευματάκι, θα κοιμηθείς και κάνα δίωρο.

Κάπως έτσι περνούν οι μέρες κι οι νύχτες της εξεταστικής με το πτυχίο να απομακρύνεται, τη μνήμη σου να δοκιμάζεται και την εφευρετικότητά σου να ανακαλύπτει καθημερινά χιλιάδες λόγους για να αποφύγεις αυτή τη σιχαμερή ψυχαναγκαστική διαδικασία, το διάβασμα.

Εξεταστική άλλωστε είναι η περίοδος που βγαίνεις περισσότερο από ποτέ, γκρινιάζεις ασταμάτητα, παριστάνεις πως διαβάζεις, πνίγεις τις τύψεις σου στο αλκοόλ και στην ερώτηση «Τι κάνεις;» των γονιών σου απαντάς πάντα «διαβάζω».

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.