Γράφει ο/η Αλεξάνδρα

Έχω αγανακτήσει και δεν αναφέρομαι στην κατάσταση πανικού που επικρατεί τον τελευταίο καιρό και τα ναι ή όχι που πέφτουν βροχή. Αναφέρομαι στον τρόπο με τον οποίο έχουμε συνηθίσει να ζούμε. Δεν κάνουμε τίποτα για εμάς.

Λάθος… δεν κρατάμε τίποτα για τον εαυτό μας. Όπου βρεθώ και όπου σταθώ βλέπω άτομα προσκολλημένα και απορροφημένα σε μια οθόνη πολλών ιντσών. Στο μετρό, στον δρόμο και ποτέ δεν σκοντάφτουν! Να μου το μάθουν και εμένα. Συνεχίζω… στην δουλεία, στην καφετέρια, στο εστιατόριο ακόμα και στην παραλία. Παντού. Πως το κάνουμε αυτό; Γιατί δεν γυρίζουμε μια φορά το βλέμμα μας όταν δύει ο ήλιος να τον χαζέψουμε και προτιμάμε να τον δούμε μέσα από μία φωτογραφία καλά φιλτραρισμένη μέσω του Instagram;

Ακόμα και ερωτευμένα ζευγάρια που υποτίθεται είναι η στιγμή τους αυτό κάνουν. Ξυπνήστε!

Όσα φίλτρα και να βάλετε τίποτα δεν συγκρίνεται με εκείνη την στιγμή που τα μάτια σας πλημμυρίζουν από το θέαμα. Αν είσαι μόνος σου και θες τόσο πολύ να μοιραστείς την μαγική αυτήν στιγμή, αρπάξτε το τηλέφωνο, κάλεσε τον αριθμό που τόσο φοβάσαι να του μαρτυρήσεις τον ερωτά σου, έστω και ανώνυμα, και πες του «Κοιτάζω το ηλιοβασίλεμα και σε σκέφτομαι».
Αν δεν έχετε τον αριθμό μην κάνετε τίποτα. Νιώσε απλά το φως να σε διαπερνάει. Ας ξεκαθαρίσουμε ότι δεν εννοώ το φως της οθόνης του κινητού.

Πως καταντήσαμε έτσι; Να ζητάμε likes. Να ζητάμε την προσοχή των πολλών. Να κάνουμε βιτρίνα την ζωή μας. Να δείχνουμε ότι είμαστε οι καλύτεροι και όταν προχωρήσουμε την αρχική του facebook και δούμε το «ερωτευμένο» ζευγαράκι να αναρωτιόμαστε τι κάνουμε λάθος και δεν ζούμε έναν απόλυτα έρωτα σαν και αυτόν.

Ε λοιπόν εγώ αυτόν τον έρωτα δεν τον θέλω. Ούτε εσείς πρέπει να τον θέλετε. Προτιμάω τον αληθινό. Αυτόν που έχει δυο ανθρώπους. Όχι και άλλους δώδεκα από κάτω να γράφουν το ίδιο comment ξανά και ξανά... τι ωραίοι που είμαστε.

Προτιμάω τον έρωτα που όταν με δει με το κινητό στο χέρι να τραβάω το ηλιοβασίλεμα να το αρπάξει και να το πνίξει στην θάλασσα. Ναι θα του φωνάξω, θα ουρλιάξω, θα τσακωθώ… αλλά θα τα ξαναβρώ μαζί του γιατί αυτή είναι η μαγεία. Έναν έρωτα έξω από την μόδα αυτής της εποχής. Θέλω με τις φίλες μου να μην ξέρει κανείς τι κάνουμε.

Να γελάμε χωρίς να ξέρουν οι άλλοι γιατί. Όχι να το βγάλω πρώτη είδηση στα κανάλια. Δεν έχω ανάγκη το χειροκρότημα του κοινού. Δυστυχώς ή ευτυχώς όμως όλα αυτά τα μέσα είναι πλέον απαραίτητα.

Δεν μπορείς να ξεφύγεις από το κύμα αν είσαι πετραδάκι. Μπορείς όμως να σταθείς σαν βράχος όταν σου ζητηθεί. Να πεις ζω για μένα, οι στιγμές είναι δικές μου και δεν θέλω κανείς να μου τις πάρει. Να υποσχεθώ στον εαυτό μου ότι την επόμενη φορά θα πετάξω εγώ το κινητό μου στην θάλασσα.

comments Αν έχεις κάτι να πεις... μίλησε τώρα ή σώπασε για πάντα.